Cieszyn

Zabytki cieszyńskie zasługują na niezwykła uwagę. Najpiękniejszym jest niewątpliwie wzgórze zamkowe. Jest to nie tylko najstarsze miejsce osadnicze Cieszyna, ale również od końca X wieku graniczyło ono gród państwa polskiego i było siedzibą piastowskiego kasztelana. Również Wieża ostatecznej obrony zwana Starą jest niezwykłym zabytkiem. Jej mury sięgają czterech metrów, dzięki czemu zapewniały krótkotrwałą ochronę nawet, kiedy zamek został zdobyty. Wieża ta była jednak wielokrotnie przebudowywana, w obecnych czasach zaprojektowano tam i stworzono tzw. Sztuczne ruiny, które przebadano w połowie lat dziewięćdziesiątych i odtworzono częściowo w formie pierwotnej. Pięknym fragmentem gotyckiego zamku obronnego jest Wieża Piastowska. Jest ona zdobiona kamiennymi herbami książąt cieszyńskich. W latach 1838-1840 w Cieszynie wzniesiono piękny Pałac Myśliwski w stylu klasycyzmu wiedeńskiego. Miał on stanowić letnią rezydencję Habsburgów, a postawiony został na miejscu dawnego zamku książąt cieszyńskich. W Cieszynie można zobaczyć jeszcze wiele innych pięknych zabytków, takich jak Rotunda, Dom Narodowy, czy też cmentarze.

Niezwykłą chlubą i największą radością było powicie przez kobietę chłopca. Od początku dziecko ubierano w skromne ubranie, które nie wiele mówiło o zamożności rodziców, przynależności religijnej, a nawet nie pozwalał do końca odróżnić płci dziecka. Zazwyczaj wraz z rozpoczęciem nauki w szkole, chłopiec otrzymywał od rodziców swoje pierwsze spodnie i buty, był to niezwykle przełomowy moment w życiu takiego młodego człowieka. Kiedy chłopiec dorastał, rodzice pozwalali mu zakładać stroje nieco skromniejsze od strojów dorosłych, ale już w niczym nie przypominające dziecinnych sukienek. Strój taki jednak chłopiec mógł założyć od święta, czyli idąc do kościoła, albo na wesele. Przez długi czas posiadanie stroju cieszyńskiego przez gospodarza było wielką ambicją. Łatwo było zauważyć stan majątkowy gospodarza, dzięki obserwacji tego stroju, czyli materiału z jakiego jest wykonany oraz jego zniszczenia. Kiedy chłopiec zaczynał interesować się niezwykle urodziwymi dziewczętami cieszyńskimi zaczynał większą uwagę przywiązywać do swojego stroju. Wkładał bardziej kolorowe odzienie, mając nadzieję dzięki temu na przyciągnięcie wzroku płci przeciwnej. Tradycja nakazywała, aby pan młody na wesele założył kompletny, nowy strój cieszyński.

W XIX wieku i nawet początkami XX cieszyńskie kobiety z dumą nosiły przepiękne stroje, zwane wałaskimi. Strój ten był bardzo wytworny i pięknie zdobiony. Był on największą chlubą cieszyńskich kobiet. W XIX wieku męski strój cieszyński odchodził powoli w zapomnienie, a kobiecy strój stawał się coraz to piękniejszy i wytworniejszy. Zaczęły go nosić nie tylko żony inteligentów, ale również zamożniejsze góralki z okolic Wisły, czy też Jabłonkowa. Opisy kobiecego stroju cieszyńskiego zawdzięczamy ówczesnym ludoznawcom i artystom. Na wielu obrazach pochodzących z tego okresu właśnie z cieszyńskich okolic można zobaczyć niezwykle pięknie ubrane kobiety. Od najmłodszych lat dziewczynki były przepięknie ubierane na większe święta. Również ich stroje składały się ze ściśle określonych elementów. Najpiękniejszy strój zakładała jednak panna młoda. Początkowo na głowę panna młoda zakładała zdobiony złoty wieniec, później zielony myrtowy wianek przybrany białymi kwiatami. Najważniejszym elementem jej ubioru był jednak nowy strój cieszyński uszyty z najlepszej jakości materiałów z białymi dodatkami ze względu na tę wyjątkową okazję.